Sana Zamanın Öğreteceği Bir Şeyi, Zamanında Bilemedin Diye Kendine Kızma !

Bazen insan geçmişine dönüp bakıyor ve kendine kızıyor.

“Ben bunu nasıl göremedim?”
“Nasıl fark etmedim?”
“Bile bile neden böyle yaptım?”

Sanki insan hayata gelirken her şeyin cevabını biliyormuş gibi…

Oysa bazı şeyleri anlamak için sadece duymak yetmiyor. Yaşamak gerekiyor.

Bir insanın gerçek yüzünü görmek için ona güveniyorsun. Bir yolun sana göre olmadığını anlamak için o yola giriyorsun. Bir kararın yanlış olduğunu fark etmek için bazen sonucunu yaşaman gerekiyor.

Ben artık kendime, zamanında bilmediğim şeyler için kızmamaya çalışıyorum.

Çünkü bugün bildiğim birçok şeyi dün bilmem mümkün değildi.

Mesela birine fazlasıyla güvenmiş olabilirim. Söylediklerini gerçek, verdiği sözleri samimi sanmış olabilirim. Belki bazı davranışlarını görmezden gelip kendime “Bir sebebi vardır.” demişimdir.

Sonra zaman geçmiş, bazı şeyler ortaya çıkmış ve ben dönüp kendime kızmışımdır.

Ama bugün şunu daha iyi anlıyorum:

O gün göremediğim için aptal değildim. Sadece bugün bildiğimi o gün bilmiyordum.

Hayat biraz da böyle öğretiyor insana.

Çocuğa “Sobaya dokunma, elin yanar.” dersin. Ama bazen çocuk bunu gerçekten anlamak için dokunur. Eli yanar ve o an, sana anlatılan cümlenin ne demek olduğunu bütün açıklığıyla öğrenir.

Biz de büyürken aynı şeyi yapıyoruz.

Bazen başkasının tecrübesinden ders almıyoruz. Aynı yoldan geçiyor, aynı taşa takılıyor, aynı yerden canımızı yakıyoruz. Sonra dönüp “Keşke dinleseydim.” diyoruz.

Ama belki de bazı derslerin bizim olmadan öğrenilmesi mümkün değil.

Bu yüzden geçmişteki halime bugün bildiklerimle hükmetmemeye çalışıyorum.

Çünkü o günkü ben, elindeki bilgiyle elinden geleni yapıyordu.

Belki yanlış insana güvendim. Belki kendi hakkıma girmek pahasına çok fazla fedakarlık yaptım.Belki susmam gereken yerde konuştum, konuşmam gereken yerde sustum. Belki bazı insanları hak ettiğinden fazla hayatımda tuttum.

Ama bütün bunlar bugünkü beni oluşturdu.

İnsan biraz da geçmişindeki kendisini affetmeyi öğrenmeli.

Çünkü sürekli “Keşke daha önce bilseydim.” demek, geçmişi değiştirmiyor. Sadece bugünü yoruyor.

Bir şeyi zamanında bilememiş olabilirsin.

Bir insanı geç tanımış, bir gerçeği geç fark etmiş, yanlış bir yerde gereğinden fazla kalmış olabilirsin.

Geç fark etmiş olman, her şeyi kaybettiğin anlamına gelmez.

Bazen hayat cevabı hemen vermiyor. Önce soruyu yaşatıyor.

Çünkü bazı cevapları erken alsaydık, belki de bugün anladığımız kadar iyi anlayamayacaktık.

O yüzden geçmişine dönüp kendine kızmak yerine, oradaki kendine biraz anlayış göster.

Çünkü o insan bugün bildiklerini bilmiyordu.

Sen bugün biliyorsun.

Asıl mesele de geçmişte hiç hata yapmamak değil. Yaşadıklarından sonra aynı hataya aynı insan olarak dönmemek.

Kendine kızmayı bırak.

Bazı şeyleri zamanında bilememiş olabilirsin.

Ama artık biliyorsun.

Ve bazen insanın kendisine verebileceği en büyük ikinci şans, geçmişteki halini affedip yoluna devam etmektir.