Nöbetçi Eczaneler
Bazı gerçekler vardır ki ne uzun cümlelere ne de karmaşık istatistiklere ihtiyaç duyar. Bir olay yaşanır ve yıllardır tartışılan mesele birkaç gün içerisinde bütün çıplaklığıyla gözler önüne serilir.
Ankara’da gerçekleştirilecek NATO toplantısı öncesinde yaşananlar da tam olarak böyledir.
Yıllardır bozuk yolları, silinmiş yol çizgileri, bakımsız refüjleri, ihmal edilmiş kavşakları ve düzensiz şehir estetiğini “imkânsızlık” ya da “öncelik” meselesi olarak anlatan anlayış, devlet protokolünün ve uluslararası misafirlerin Ankara’ya gelecek olmasıyla birlikte adeta başka bir şehre uyandı.
Bir hafta içerisinde asfaltlar yenilendi.
Yol çizgileri çekildi.
Refüjler düzenlendi.
Peyzaj çalışmaları hızlandı.
Yıllardır el sürülmeyen birçok noktada hummalı bir çalışma başladı.
İnsan ister istemez şu soruyu soruyor:
Demek ki yapılabiliyormuş…
Öyleyse bugüne kadar neden yapılmadı?
Bir belediyenin asli görevi; ideolojik tartışmalar yürütmek, ulusal siyasetin merkezine oturmak ya da sürekli mazeret üretmek değildir.
Belediyecilik; yolu zamanında yapmak, kaldırımı güvenli hâle getirmek, ulaşımı rahatlatmak, çevreyi düzenlemek ve vatandaşın günlük hayatını kolaylaştırmaktır.
Ne yazık ki son yıllarda Ankara Büyükşehir Belediyesi, belediyecilik hizmetlerinden çok siyasal iletişim faaliyetleriyle gündeme gelmiştir.
Sosyal medya paylaşımları arttıkça hizmet görünürlüğü azalmış; reklam çoğaldıkça sahadaki eksiklikler daha fazla hissedilmiştir.
Bir belediye başkanının başarısı attığı tweet sayısıyla değil, vatandaşın sabah işe giderken hissettiği konforla ölçülür.
Vatandaş çukurdan kaçıyorsa…
Yağmur yağdığında aynı noktalarda su birikiyorsa…
Trafik planlaması günü kurtaran uygulamalardan öteye geçemiyorsa…
Şehir estetiği her geçen gün geriliyorsa…
Ortada ciddi bir belediyecilik sorunu var demektir.
NATO toplantısı öncesinde yaşanan hazırlıklar aslında yıllardır dile getirilen eleştirilerin haklılığını da ortaya koymuştur.
Çünkü birkaç gün içerisinde yapılan çalışmalar, “imkân yoktu” iddiasını değil; “irade yoktu” eleştirisini güçlendirmiştir.
Başkent Ankara; yalnızca yabancı devlet adamları geleceği zaman hatırlanacak bir şehir değildir.
Bu şehirde milyonlarca insan her sabah işe gidiyor, çocuklarını okula bırakıyor, hastaneye ulaşıyor, evine dönüyor.
Ankara’nın yolları NATO heyetleri için değil; Ankaralılar için düzgün olmalıdır.
Şehir estetiği yabancı konvoylar geçeceği zaman değil, yılın üç yüz altmış beş günü korunmalıdır.
Gerçek belediyecilik, misafir gelmeden önce yapılan makyaj değildir.
Gerçek belediyecilik; vatandaş fark etmese bile düzenli çalışan, sürekli bakım yapan ve sorunları kriz hâline gelmeden çözen yönetim anlayışıdır.
Ankara’nın ihtiyacı da tam olarak budur.
Bir haftalık seferberlik değil…
Beş yıllık istikrarlı hizmettir.
Çünkü başkent olmak; yalnızca devletin merkezi olmak değil, aynı zamanda hizmetin de örnek şehri olmayı gerektirir.
YORUMLAR