Biz yürürsek ardımızdan dağlar kalkıp gelecek Kara topraktaki nice sağlar kalkıp gelecek Zâlimlerin yüreğinden yağlar kalkıp gelecek Ahd ü peyman

Ağıtlar sussada çile bitmiyor, Daldan düşen bilir, düşenin hâlin! Derdi, sıkıntısı kovsan gitmiyor! Sustum, anlatmaya dönmüyor dilim! Ana, baba çekti

Bu aşk-ı muhabbet yürekte kordur, Kimine zûlmettir, kimine nûrdur, Gördüğün bir şeyde, bin mânâ vardır; Hakikat gönlünde, bul çeşit çeşit!

Sen alırsın, Sen verirsin Ne kim için, Sen bilirsin Gârip hâlim, Sen görürsün Medet Allah medetim Hakk.   Söyleyeyim, dilimi

Dostum dedim, Yılan çıktı Her dediği yalan çıktı Altından bin plân çıktı Kapalıymış yazık gözüm.Bize lâzım hâlis niyet Emek verdik

Ummanlar zerredir benim gönlümde, Zerrede, kürreyi gördüğüm vardır. Samimiyet dağı, dostluk gölünde, Kîni, husumeti yorduğum vardır. Bazı; Yûnüs’layın balıkla yüzdüm,

Âhir ömrümüzde, kader ki işte, Gurbette gezdirir, yol bizi bizi! Altı yön karışır; tökezle, düşte; Oynatır gönlünce, kul bizi bizi!