Arama Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Onur Akdemir / Bilişim Uzmanı
Onur Akdemir / Bilişim Uzmanı

Fişi Çekilen Dünya

Yazıyı sesli dinleyebilirsiniz

İnternet Kesilirse İlk 24 Saatte Bizi Ne Bekliyor?

Geçen akşam evde otururken modem kendi kendine yeniden başladı. O iki dakikalık kesintide bile elim gayriihtiyari telefona gitti, hücresel veriyi açtım, bir eksiklik hissiyle ekrana boş boş baktım. Sonra kendi kendime sordum: Ya bu kesinti iki dakika değil de iki gün, hatta iki hafta sürseydi? Sadece bizim mahallede değil, tüm dünyada ve Türkiye’de aynı anda internetin fişi çekilseydi ne olurdu?
Muhtemelen ilk beş dakika herkes benim yaptığımı yapardı: Modemi kapatıp açmak, telefonu uçak moduna alıp çıkarmak ve balkona çıkıp “Acaba sadece bende mi gitti?” diye yan apartmanın Wi-Fi ağlarını kontrol etmek. Ancak gerçeğin anlaşılması uzun sürmezdi. İşte o andan itibaren modern uygarlığın o parlak cilası, yerini hiç alışık olmadığımız bir kaosa bırakırdı.
Küresel Çapta Sistemin Çöküşü
Dünya genelinde internetin kesilmesi, sadece sosyal medyada fotoğraf paylaşamamak ya da dizi izleyememek demek değil; küresel ekonominin kalbinin durması demek. İlk saniyelerde New York’tan Tokyo’ya kadar tüm borsalar donar. Trilyonlarca dolarlık dijital para ve hisse senedi bir anda erişilemez hale gelir.
Havacılık sektörü ve küresel lojistik tamamen felç olur. Havadaki binlerce uçağı güvenli şekilde indirmek için hava trafik kontrolörleri eski tip radyo frekanslarına sarılırken, tüm yeni uçuşlar süresiz iptal edilir. Tedarik zinciri koptuğu için limanlardaki konteyner gemileri yük indiremez, fabrikalar ham madde sipariş edemez. Bulut sistemlerine bağlı çalışan hastaneler, enerji şebekeleri ve akıllı şehir altyapıları birer birer devre dışı kalır. Kısacası, küresel köyümüz bir anda sağır ve dilsiz kalır.
Peki Ya Türkiye’de Neler Yaşarız?
İşin küresel boyutu korkutucu ama gelin biraz da kendi sokağımıza, Türkiye’ye bakalım. Biz krizlere hızlı adapte olan bir milletizdir ama dijitalleşmeye de bir o kadar bağımlı hale geldik.
İlk şok dalgasını fırında, markette veya akaryakıt istasyonunda yaşarız. Cebimizde nakit para taşımayı unuttuğumuz şu günlerde, POS cihazları çalışmayınca ve IBAN’a para atamayınca kasa önlerinde uzun kuyruklar oluşur. Hemen ardından ATM’lere hücum başlar ama bankaların merkezi sistemleri çöktüğü için o ekranlar da bize sadece karanlık bir yüz gösterir. Cüzdanında nakit parası olanın krallığını ilan ettiği, mahalle bakkalındaki veresiye defterinin yeniden en değerli finansal enstrümana dönüştüğü saatler başlar.
Bizim için en büyük travmalardan biri de şüphesiz e-Devlet, sağlık ve ulaşım sistemlerinin durması olur. Hastanelerde randevu sistemleri kilitlenir, eczaneler reçete ekranlarını göremediği için ilaç veremez hale gelir. Büyükşehirlere baktığımızda ise manzara daha da karmaşıklaşır: Navigasyon uygulamaları kapandığı için İstanbul veya Ankara trafiğinde yolunu bulamayan sürücüler, kuryelerin tamamen durmasıyla kitlenen yemek ve market siparişleri…
Tabii işin bir de sosyolojik boyutu var. WhatsApp gruplarının sustuğu, X’te (Twitter) gündemin takip edilemediği bir Türkiye’de bilgi akışı tamamen fısıltı gazetesine döner. Kahvehaneler, apartman önleri ve balkonlar yeniden en önemli haber alma merkezleri haline gelir. “Amcamın oğlu Telekom’da çalışıyor, okyanus altındaki kabloları köpekbalığı ısırmış” tarzı şehir efsaneleri ışık hızıyla yayılır.
Dijital Hapishaneden Kısa Bir Firar
Tüm bu ekonomik ve lojistik kaosa rağmen, madalyonun diğer yüzünde tuhaf bir huzur da gizli olabilir. Akşam olduğunda, televizyon kanalları uydu üzerinden yayına devam edebildiyse tek eğlencemiz yine eski günlerdeki gibi aynı ekrana bakmak olur. O da yoksa, yıllardır yüzüne bakmadığımız kitaplar raflardan iner, aile bireyleri telefon ekranlarından başını kaldırıp birbirinin yüzüne bakmaya başlar. Sokaklarda başı önünde yürüyen insanlar yerine, etrafını izleyen, selamlaşan insanlar görürüz.
Bugün kurduğumuz medeniyet, görünmez sinyallerin ve fiber optik kabloların üzerinde duran dev bir kule gibi. Bize sınırsız bir hız ve konfor sunuyor ama aynı zamanda bizi tek bir düğmeye bağımlı kılıyor. Belki de internet kesilmeden önce, cüzdanımıza biraz nakit koymanın, sevdiklerimizin telefon numaralarını bir kağıda yazmanın ve en önemlisi, ekransız bir hayatın nasıl olduğunu arada sırada hatırlamanın vakti gelmiştir. Ne dersiniz, bu akşam modemin fişini bir saatliğine kendi elimizle çekmeye cesaretimiz var mı?

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER