Belki Başka Bir Hayatta

Bazı hikâyeler vardır; başladıkları hayatta tamamlanamazlar.

Ne kadar sevilirse sevilsin, ne kadar beklenirse beklensin, zaman onların önüne aşılması mümkün olmayan duvarlar örer. İnsan bazen geri dönmek ister; eski bir sokağa, yarım kalmış bir cümlenin başına, bir zamanlar içinde yaşadığı o sıcak duyguya. Ama hayat, geriye doğru akmayı bilmeyen bir nehir gibidir. Aynı kıyıya yeniden varsan bile, artık ne su aynıdır ne de sen.

Kimi hikâyeler tam da bu yüzden yarım kalır. Çünkü ait oldukları zaman geçmiştir. Çünkü onları tamamlayacak insanlar, aynı gökyüzünün altında yaşasalar bile artık aynı dünyanın insanları değildir. Araya yıllar, sessizlikler, kırgınlıklar ve kaçırılmış ihtimaller girer. Sonra bir gün insan anlar; bazı kapılar kapanmaz aslında, sadece açıldıkları yere geri dönmek imkânsızlaşır.

Belki de bu yüzden bazı aşklar, bazı dostluklar, bazı hayaller bu hayatın sınırlarına sığmaz. Tamamlanmaları için başka bir mevsim, başka bir zaman, hatta belki başka bir ömür gerekir. Çünkü her hikâye mutlu sona ulaşmak zorunda değildir; bazıları sadece ruhumuzda iz bırakmak için vardır.

Ve belki bir yerlerde, bilmediğimiz başka bir yaşamın kıyısında, yarım kalan bütün hikâyeler yeniden birbirini buluyordur. Yılların ayırdığı insanlar, zamandan bağımsız bir anda tekrar karşılaşıyordur. Söylenemeyen sözler söyleniyor, yarım kalan vedalar tamamlanıyor, geç kalınmış sevgiler korkusuzca yaşanıyordur.

Bu hayatta kaybettiklerimiz, belki de sonsuza dek kaybolmuş değildir. Belki yalnızca başka bir zamanın, başka bir hayatın sayfalarında bizi bekliyordur. Çünkü bazı hikâyeler bitmez; sadece devam edebilmek için başka bir ömrü bekler.

Ve bence herkesin başka hayata sakladığı bir hikayesi vardır…