Yüreksizliğin Cinsiyeti Yoktur

Bir şeyi yıllar içinde öğrendim.

Yüreğin olduğu yerde ne kadın olmanın bir ayrıcalığı vardır ne de erkek olmanın bir üstünlüğü. Çünkü yüreksizliğin cinsiyeti olmaz. İnsan ya vicdanıyla yaşar ya da yalnızca nefes alır.

Hayatta bazı insanlar çıkar karşına. Sana dünyanın en güzel cümlelerini kurarlar ama arkanı döndüğün an, o cümlelerin altını kendi elleriyle boşaltırlar. Gözünün içine baka baka canını acıtabilirler. Üstelik bunu bir hata olarak değil, haklarıymış gibi yaparlar. İşte insanı en çok yaralayan da bu oluyor.

Kimileri sevgiyi emek sanmaz; kolayca harcanabilecek bir duygu zanneder. Karşısındaki insanın sabrını, anlayışını, iyi niyetini sınırsız bir kaynak gibi görür. Ne kadar tüketirse tüketsin biteceğini düşünmez. Oysa merhameti zayıflık sananlar, gün gelir kendi yalnızlıklarının içinde kaybolurlar.

Hayat bana şunu da öğretti: Karakter, insan yalnızken ortaya çıkar. Kimsenin görmediği yerde nasıl davrandığın, en büyük aynandır. Çünkü gerçek insanlık, alkış varken değil, kimse bakmazken belli olur.

Bazı insanlar vardır; verdikleri zararı bile ustalıkla başkasının omzuna yükler. Kırarlar, incitirler, eksiltirler… Sonra dönüp “abartıyorsun” derler. Sanki yaranın sahibi sen değilmişsin gibi. Oysa insan, en çok da hissettiklerinin inkâr edilmesiyle yorulur.

İnsana çocukken öğretilen saygı, empati ve sorumluluk duygusu, büyüdüğünde karaktere dönüşür. Eğer bunlar eksik kalmışsa, yıllar sadece yaşı büyütür; insanı büyütmez. Yaş almakla olgunlaşmak aynı şey değildir.

Ben artık insanların söylediklerinden çok, geride bıraktıkları izlere bakıyorum. Çünkü söz unutulur, his unutulmaz. Bir insanın ardından içini huzur kaplıyorsa doğru bir yürekle karşılaşmışsındır. Gidişinden sonra içinde yalnızca yorgunluk kalıyorsa, sorun sende değil; sana dokunan yüreksizliktedir.

O yüzden bugün kimseyi kadın ya da erkek olduğu için yargılamıyorum. İnsanları yalnızca vicdanlarıyla tartıyorum. Çünkü iyiliğin de kötülüğün de cinsiyeti yoktur.

Ve en sonunda anladım ki…

Yüreksizlerin yüreğinde cinsiyetin hiçbir önemi yoktur. Çünkü vicdanın olmadığı yerde, insan sadece kimliğini taşır; karakterini değil.